milliyetçilik

İlk önce şunu söyleyeyim. Bu

İlk önce şunu söyleyeyim. Bu makalenin sadece bir bölümü. Yani benim dikkatimi çeken sadece küçük bir kısmı. Onun için eğer bu parçada bir mantık hatası varsa, bunun en büyük sorumlusu benim. Seyyid Kutup'a haksızlık olmuş olur.

Şimdi anakronik duruma dönersek, bunda hiç bir sıkıntı olduğuna inanmıyorum. Sonuçta milliyetçilik Fransız İhtilalinde önem kazanmıştır ancak ırk kavramı o dönemden öncede de mevcuttu. Mesela - Peygamber efendimizin döneminden çok zaman sonra da olsa Fransız İhtilalinden önce olduğu için örnek verme konusunda bir sorun yaratmayacaktır.- Yavuz Sultan Selim Kürt aşiretlerle anlaşmaya varıp, o zaman ki İran ( Şah ismaildi sanırım.) ile mücadeleye girişiyor. Yani şimdi ırk konusu eğer 18. yy'dan sonra anlam kazanmış olsaydı biz bu anlaşmanın Kürtlerle yapılmış bir anlaşma olup olmamasına önem vermeyecektik ve - sıkıyorum - X,Y,Z aşiretleri ile anlaşma yapıldı, şu mesele yüzünden diyecektik.

Ayrıca Kuran-i Kerim'de (Ey insanlar, sizi, bir erkekle bir kadından yarattık. Birbirinizle tanışmanız için milletlere ve kabilelere ayırdık. Allah indinde en üstününüz, takvada en ileri olanınızdır.) [Hucurat 13] gibi bir ayet geçmezdi, eğer millet ayrımı o zamanda yapılmıyor olsaydı.

Ayrıca peygamber efendimizin şu hadisine bakarak milliyetçilik, kavimcilik üzerinde o zaman hiç düşünülmemiş olunsaydı ''(Rabbiniz bir olduğu gibi, babalarınız, dininiz ve Peygamberiniz de birdir. Arabın Aceme, Acemin Araba üstünlüğü olmadığı gibi, kırmızının karaya, karanın kırmızıya üstünlüğü yoktur. Hiçbir milletin diğerine üstünlüğü yoktur. Ancak takva bakımından biri diğerinden üstün olabilir.)'' gibi bir hadise gerek duyulmazdı sanırım.

Zati eğer peygamber efendimizden önce ırk kavramı varsa ( Arap mesela ırk adı) insanın her zaman yakınına torpil geçmek gibi bir zaafı varken, milliyetçiliğin o dönemde de olması muhtemeldir. Belki adı milliyetçilik değildir de, kavimcilik olsun, hatta aşiretçilik olsun. Bence hiç farketmez.

O Allah'ın iktidar olma konusunda ise tevhid'in önemi vurgulanmaya çalışılıyor. Milliyetçilik tarzı bir ideolojinin bayrağı yerine tevhid bayrağı dikilmesi gerektiğini vurguluyor. Sonuçta milliyetçiliği yücelten ideolojilerin hepsi insan kaynaklı kavramlarken, Tevhid Allah'ın metodudur. Onun için bu şekilde vurgu yaptığına inanıyorum yazarın.

Dostum biraz komik olacak ama

Dostum biraz komik olacak ama sendika, işçi hakları deyince aklıma geldi; yarın yazmayı planladığım yerde de peygamber efendimizin sınıfsal mücadeleyi de körükleyerek, mücadeleye girebilecekken; girmediğini ve Tevhid'i benimsediğini söylüyor Seyyid Kutup. :) (Yarın bunu paylaşınca bunun üzerine de derin konuşulabilir.:)

Bilmiyorum, yazının mı kusuru ama şunu söyleyeyim. Yukarıdaki örnekler senin milletçiliği savunduğun için verilmedi. Peygamber efendimiz eğer ''Arabın Aceme, Acemin Araba üstünlüğü olmadığı gibi, kırmızının karaya, karanın kırmızıya üstünlüğü yoktur'' gibi bir ifade kullanmışsa; demekki o dönemde böyle bir sorunla karşılaşılmış demektir.

Feodal yapılarda milliyetçiliğin etkisi diğerine nazan düşük olsada, milliyetçilik eğer körüklenirse toplumda bir şeylerin değiştirilebilmesi için kullanılabilir. Bak burada bir anaktot paylaşılabilir. Fransız ihtilalinde feodalism yıkılıyordu diye hatırlıyorum. O dönemden sonra birden milliyetçilik açığa çıkmadı. Yokdan var olmadı. Var olan bir şey körüklendi.. Irk varsa, çekişmesi de ister istemez olur. Ortak değerleri paylaştığın kişiler ile diğer kişileri ayrı tutma duygusu tahmin ediyorum ki, Peygamber efendimizden öncede vardı.

Hal böyle olunca; milliyetçilik duygusu kullanılabilecekken, Peygamber efendimiz bu yöntemi kullanmıyor.