bir kimsenin gerçek mabudunun, mutlaka görünürde yapmacık olarak ibadet ettiği Tanrı olduğu sanılmamalıdır. kendisine teslim olduğumuz, uğrunda çalışıp çabaladığımız, bütün hayatımızı içten bir yönelişle kendisine vakfettiğimiz kim ise, ne ise, bizim mabudumuz da odur. eğer heva ve heves ise (olağan sınırlarını aşmış ve tek egemen hale gelmiş hayvanlarla ortak içgüdüler ise _h.h. ) mabudumuz odur. gerçek Tanrı ise, herşeyimizi Gerçek Tanrı'ya vakfetmiş isek, o zaman mabudumuz Tanrı'dır.

emperyalistlerin en büyük ve en etkili düzenlerinden birisi; insanlarının evrenini daha da daraltmak, hiç değilse bu evrenlerin coğrafi anlamdaki dış Dünya'nın, yeryüzü'nün boyutlarına ulaşmasını engellemektedir. insanlar arasında duyarlıklar, huzursuzluklar meydana getirirler, böylece onların evrenlerinin öylesine dar ve değersiz hale gelmesine çalışırlar ki büyük dünya olaylarının birçoğu bu kişisel evrenlere sığmasın.

gerçekte, yeniden doğuşlar, isteğe bağlı(ihtiyari, seçilmiş), ve yazgılı ölümden (ecel-i mevud) önceki ölümler... bütün bunlar bir evrenden başka bir evrene geçişin ifadesidir. evrenimiz sadece üzerinde yaşadığımız fiziki dünya'dan ibaret olsa idi, ikinci doğuşun anlamı olmazdı. bize 'ölmeden önce ölün'!' denmesinin ve Hazreti İsa'nın sözleri arasında ''ikinci kez doğun!'' denmiş olmasının anlamı da budur: içinde yaşadığınız evrenden başka evrene ayak basın.

Peygamberin hayatı ''bir inancın hangi yöntemlerle gerçekleştirilebildiğinin'' somut örneğidir. bunalımlarımızdan, O'nun hayatını iyice öğrendiğimiz vakit kurtulacağız. hiç bir sorun, çözümsüz bırakılmamıştı. O, hiç bir güçlük önünde yılgıya düşmemişti. sürekli umutlu olmuştu.

Yahudi şimdi, Filistin topraklarını istila etmiş, Batı Emperyalizminin simgesi olarak duruyor. Yahudi, kendi adına doğrudan, Avrupa emperyalizmi adına vekaleten cürüm işliyor. vicdan aklığını koruyabilen her insan ortaklaşa işlenen cürümlerin canilerine karşı hiç birşey yapmıyorsa, en azından bir tavır alması, bunları içinden yargılayarak mahkum etmesi, çağdaş insan olmanın gereğidir.

Gece, insan, yolda giderken, Tanrı'yı usuna getirmeden edemez sanıyorum. insani gece, yorulmadan yürüse, yürüse, yürüse, yürüse Tanrı'yı bulur. bir yürümemiz kalıyor O'nu bulmak için. Tanrı'sız ne eder, nasıl geçirir bir gecesini insan? insan O'na bağlanmadan, nasıl bulabilir sabahı? Tanrı olmasa kim kurtaracak geceye düşeni? Beni O tutuyor: yoksa, düşerim boşluğa insansızlığa susuzluğa.

Erkenden kalkıldı mı, önünde yürünüyor gün'ün. Zaman size egemen olacağı yerde, siz egemen oluyorsunuz ona. Bir duygu olsa da bu, en azından güzel değil midir bu da?

İnsanın en çok kalbi temiz olmalıdır. tüm organlarımıza buyuran bir güç var onda. Anlatmaya, yorumlamaya gücümüzün yetmediği bir giz birikimi bu. insanı kalbinden tutamadınız mı, görün, nasıl kayıp gidecek elinizden! Kaygan, yabancı madde dolu birşey olup çıkacak sonunda. kalbin gereksinmelerine, dikkat edilmedi mi emek de, ekmek de yitiriverir anlamını. ne emek, ne ekmek; önce, kalbimiz bozuluyor çünkü.

İşte, tavandan güvercin sesleri geliyor, günlerdir testiden boşanırcasına yağan yağmur yüzünden saçak altlarından dışarı çıkamayan hayvancıklar ötüşleriyle henüz doğmamış olan günün haberciliğini yapıyorlar. Kalem tutan elim uyuşmuş. Hafifçe öksüren mum, kıvılcımlar saçarak ölümden korunmaya çalışıyor ve ben uzun satırlar içinde düşüncelerin işaretleri olan harflere bakıyor, bir türlü akıl erdiremiyorum; düşünceleri öldürdüm mü, yoksa canlandırdım mı diye.

"Hristiyan kaynaklarındaki kayıtlara göre Hz İsa'ya Ferisiler gelip ellerindeki parayı göstererek "Sezar'a vergi verelim mi?" diye sorar. Hz İsa, parayı eline alır, üstündeki Sezar resmine bakar ve onlara "Tanrı'nın hakkı Tanrı'Ya, Sezar'ın hakkı Sezar'adır der. (MArkus, 12:13; Matta 22:15; Luka 20:25) Bu ricayet doğruysa bile özünde devrimci ve köktenci bir öz taşımaktadır. Çünkü Hz İsa, Roma'nın kurulu düzenine başkaldıran br önder olarak, eniş halk yığınlarına eğer siz üstünde Sezar'ın resmi basılı bulunan parayı kullanıyorsanız, Roma'nın ve Sezar'ın düzenini de onaylamışsınız, demek istemektedir. Madem ki Roma'nın ve Sezar'ın gücünü kabul ediyorsunuz, maddi hayatınızı onun para isteminin sağladığı mübadele ile sürdürüyorsunuz, bu durumda Sezar'ın sizi köle kılma, sömürme ve baskı latında tutma hakkı vardır. Tanrı'nın da sizi bu azaba uğratma hakkı vardır. Öyleyse her iki hakka da saygı gösterin. Kaldı ki, Ferisilerin amacı, Hz İsa'yı Roma'ya karşı suçlu duruma düşürmekti. Görülüyor ki bu olay, - eğer doğruysa- hiç de öne sürüldüğü gibi Hz İsa'yı ikilemci ve uzlaşmacı kılmaz; tam aksine uzlaşmadan yana olmayan köktenci biri olarak gösterir. Bir peygamber olarak Hz İsa'dan başkası da beklenemezdi."